طرحی درباره پرسش از وضعیت ماقبل بودلری شعر فارسی | فرزاد عظیم‌بیک

حاشیه‌ای بر مقاله امین حدادی دوست عزیز مسئله‌ی شما پیرامون بازخوانی اساسی و بنیادین شعر نوگرای فارسی و فهم نسبیِ موقعیت کنونی ما در آن، موضوعی است که گمان می‌برم می‌بایست محل بحث‌وجدل بسیاری از دست‌اندرکاران شعر امروز باشد. منظور هم روشن است: شاعران و منتقدان. کسانی که محصول کارشان برای توده‌ی مردم قابل خواندن…

نوشتن در یک اوج ممتد (یادداشتی بر مجموعه داستان «شهر برج و مه» آرمان صالحی) | علی اکبری

همکاری درواقع ضربان زنده و مولد کثرت است. همکاری عبارت است از مفصلی که در آن تعداد نامتناهی از تکین‌ها به‌عنوان جوهر مولد جدید ساخته می‌شوند. همکاری نوآوری، غنای است و بنابراین پایه و اساس مازاد خلاق است که بیان‌کننده کثرت است اگر شکل و اندازه قصه کوتاه محصول محدودیت‌های نشر و مجلات ادبی است٬ خودِ قصه کوتاه می‌تواند فراتر از این مرزها برود. اما قصه کوتاه از چاله مجلات ادبی به چاه محدودیت‌های دیگر گرفتارشده است. شهر برج و مه یکی از بدیل‌های صریح فراتر رفتن از این قوانین٬ با حفظ اصول قصه کوتاه است.

تأملی در داستان کوتاه ایرانی | امیر احمدی آریان

این مطلب در زمستان ۱۳۸۹ در روزنامه اعتماد منتشر شده بود. برخلاف اکثر قریب به‌اتفاق کشورهای دنیا، در ایران داستان کوتاه گوی سبقت را از رمان ربوده است. خوانندگان جدی ادبیات داستانی ما به داستان کوتاه علاقه‌ای عجیب و نامتعارف دارند و اتفاقات کم‌نظیری مثل رسیدن یک مجموعه داستان کوتاه به چاپ چندم، فقط در…