موریل اسپارک، ترجمه بهار احمدیفرد؛ نقل جزئیات بیشتر درباره عمه مکگرگور فایدهای به حالمان ندارد، به ما چه که بدانیم سرکار علیه در لباس آبی ملوانی چگونه به نظر میرسید یا چشم، دماغ و دهانش چطور بین رگهای صورت شکسته و پیر و ظریفش پخش شده بودند. همانطور که سلوین…
هیچچیزی نمیتواند مؤثرتر از فشردگی و ایجازِ بیپیرایه قصه را به خاطره تحمیل کند، آنگونه فشردگیای که مانع از تحلیلِ روانشناختی میشود. و آن فرایندی که قصهگو رگه روانشناختی را به کنار مینهد، هر چه قدر طبیعیتر باشد، دعوی قصه بر کسبِ جایگاهی در خاطره شنوندگانش قویتر است و به…
قبرستان کتابهای ممنوعه در کویت چند ماه پیش فهرستی منتشر شد از ۴۳۰۰ عنوان کتاب که انتشارشان در کویت ممنوع است. در آن زمان، من در نیویورک زندگی میکردم. تنها کاری که از دستم برمیامد ساختن یک اثر هنری بود تا واکنشی باشد به این ممنوعیتهای دلبخواهی. اوایل سپتامبر، وقتی…
جودیت باتلر، ترجمه شکیبا عابدزاده؛ فیلسوفان به ندرت به کنش در معنای تئاتریِ آن میاندیشند. آنها از گفتمانِ «کنشها» صحبت به میان میآورند که به مضامینِ معناشناختیِ همبستهای با نظریههای اجرا و بازیگری قائل است. برای مثال، نظریهی «کنشهای کلامیِ» جان سِرل ، که به تعهدها و وعدههایی اشاره دارد…
آنگونه که آینهها فضای باز و خیابانها را به درون کافه میآورند–این هم برمیگردد به درهمتنیدگی فضاها، به منظرهای که فلانور ناگزیر به سویش کشیده میشود. «در طی روز، اغلب هوشیار؛ شبها، هنگام درخشش چراغهای گازی، سرزندهتر. هنرِ توهّمِ کورکننده اینجا به اوج اعتلای خود رسیده است. پیشپاافتادهترین میکده…
احتمالاً همین نیاز به تغییر، عجیبترین ویژگی آنهاست. کلمات خود با چندوجهی بودن سعی در فهم و انتقال حقیقتی را دارند که چندوجهی است. بنابراین معنی آنها برای کسی چیزی است و برای دیگری چیزی دیگر؛ برای نسلی نامفهوماند و برای نسل بعدی ساده مثل یک چوبدستی.
آلن بدیو، ترجمه محسن ملکی؛ فرناندو پسوآ، که در سال ۱۹۳۵ مرد، تنها پس از گذر پنجاه سال در فرانسه در نزد عموم به شهرت رسید. من نیز در این تأخیر و تعویق شرمآور مشارکت داشتم. من این واقعه را رسوایی شرمآور میدانم زیرا سروکارمان با یکی از شاعران سرنوشتساز…
فرِد بِیتینگر، ترجمه سامی آلمهدی؛ نئولیبرالیسم، در مقایسه با مرحله پیشینی کاپیتالیسم، آنچنان میل را واپس نمیزند ، بلکه از میل برای افزایش تولیدگریِ کارگرانش استفاده میکند. هربرت مارکوزه این پدیده را، در اروس و تمدن ، «اصل کارایی» خواند، که همنهادی کاپیتالیستی برای اصل واقعیت فروید است. تا آنجا…
برخلاف شعور عام یا درواقع شعور حقنهشده به ما، جایگاه گوینده همپای آنچه میگوید مهم است. نمونه گویای آن را باید در خود همین موضوع سلطنتطلبی جست. اتصال مدام این موضوع به شخص رضا پهلوی مقوم طرح موسمی آن است و خیلی روشن نشان میدهد چرا تضادی هست میان محتوای…
پیرنگ داستان تسلی ناپذیر نه نشانهای از پیچیدگی رمان دارد و نه هیچوجه اشتراکی با رمانهای ذهنگرا. رایدر، راوی اولشخص، به شهری بینام در اروپا وارد میشود که در آن او را بهعنوان بهترین پیانیست زنده جهان میشناسند. شهر در حالتی است که میتوان آن را رخوت فرهنگی توصیف کرد…